NORDOST Tyr 2 (pełny zakres); przewody posrebrzane (2,5 m)

Kable głośnikowe serii Norse 2 oferują poziom wydajności niespotykany dotąd w tym przedziale cenowym. Opatentowana przez Nordost konstrukcja Micro Mono-Filament tworzy wirtualny dielektryk powietrzny, uzupełniony precyzyjnie zaprojektowanym systemem zawieszenia. W połączeniu z posrebrzanymi przewodnikami z miedzi OFC (lite rdzenie) i wytłaczaną płaską taśmą izolacyjną FEP, tworzy to idealną, kontrolowaną elektrycznie i mechanicznie konstrukcję, zapewniającą ultraszybki i bezstratny przesył sygnału między wzmacniaczem a głośnikami.

Tyr 2 to szczytowe osiągnięcie serii Norse 2. Łączy naturalną dynamikę z autentyczną masą i głębią dźwięku. Rezultatem jest olśniewająca prezentacja bez zbędnego uwypuklania i przesady, pozwalająca wykonawcom, nagraniom i elektronice transmitującej dźwięk oddać każdy szczegół muzyki zapisanej na płycie. Dzięki zaawansowanemu strojeniu mechanicznemu, które wspiera wyjątkowe właściwości elektryczne konstrukcji Micro Mono-Filament, Tyr 2 może konkurować jedynie z serią referencyjną Nordosta.

Co Dan Březina (hifivoice) napisał o tym kablu

Kabel głośnikowy Tyr 2 to od samego początku niewątpliwy produkt Nordost. Płaski, szeroki i dość efektowny, choć o stonowanym wyglądzie, taki jest Nordost Tyr drugiej generacji. Tuż przed końcem szeroki pasek srebrzystej, radełkowanej wtyczki dzieli się na dwie odnogi, z których każda biegnie w termokurczliwej osłonce do złotego wtyku bananowego Z, który wydaje się zaskakująco zwyczajny, zwłaszcza dla tych, którzy są przyzwyczajeni do solidnych zakończeń, takich jak WBT. Proste banany (oraz, na życzenie, ostrza) są produkowane przez samą firmę Nordost, a ich komfort użytkowania jest pierwszorzędny – łatwo się je wsuwa, idealnie trzymają i nawet nie czuć, że kabel się napina. Cienki, płaski przewodnik wydaje się (z uwagi na zasadę jego konstrukcji) dość kruchy, ale w praktyce jest zaskakująco mocny i odporny na skręcanie we wszystkich osiach.

Istotną częścią tego materiału jest materiał ekranujący FEP; litery oznaczają fluorowany etylenopropylen. Podobny materiał (choć prawdopodobnie o innej jakości i proporcjach) można znaleźć w wielu powszechnie stosowanych przewodnikach, wykraczających poza dziedzinę reprodukcji dźwięku. Znacznie ważniejszy jest opatentowany projekt firmy, kryjący się pod nazwą „Precision Micro Mono-Filament”. Można by to luźno przetłumaczyć jako „precyzyjne mikro-mono-włókna”. Właściwie to całkiem trafne określenie – kabel składa się łącznie z 26 x 22 włókien, co daje przekrój około 0,22 mm² (całkowity przekrój wynosi zatem mniej niż 6 mm²). Przewodniki wykonane są z ultraczystej miedzi beztlenowej (99,99999%), a następnie pokryte warstwą srebra o grubości 60 mikronów. Dla ułatwienia, jest to mniej więcej grubość ludzkiego włosa.

Dzięki tej technologii i materiałom pojemność kabla wynosi 10,7 pF na stopę, a indukcyjność 0,13 uH na stopę. Wartość odniesiona do pozaeuropejskiej jednostki długości może być nieco myląca, ale mimo to są to wartości, o których zdecydowana większość producentów może tylko pomarzyć. Co prawda, niższy niekoniecznie oznacza lepszy w każdym przypadku, chodzi zawsze o zgodność z parametrami elektrycznymi komponentów, ale wartości bliskie zeru zazwyczaj potęgują wrażenie „braku kabla”. Nordost twierdzi, że prędkość propagacji sygnału dźwiękowego w tym kablu sięga 96% prędkości światła. Nawiasem mówiąc, wszystkie kable Nordost są wykonywane ręcznie bezpośrednio w Massachusetts, w siedzibie firmy.