Kup telefonicznie: 603 581 305
K vyzvednutí (nelze koupit přes e-shop).
Máte dotaz?
Gwarancja 24-miesięczna (również dla firm)
Wysyłamy do Czech i Słowacji
Znalazłeś ten produkt gdzieś taniej? Potrzebujesz pomocy w wyborze? Napisz do nas lub zadzwoń, a dostosujemy się.
„The Division Bell” to czternasty album studyjny brytyjskiego zespołu rockowego Pink Floyd. Został wydany w marcu 1994 roku i osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów w Wielkiej Brytanii i USA . Jest to również drugi album studyjny zespołu, wydany po odejściu basisty, wokalisty i głównego autora tekstów Rogera Watersa w 1985 roku.
Płyta „The Division Bell” została nagrana w różnych studiach w Wielkiej Brytanii w 1993 roku. Jednym z nich było Astoria Studios, zlokalizowane na barce o tej samej nazwie na Tamizie w Londynie, należącej do gitarzysty i wokalisty Pink Floyd, Davida Gilmoura. Tytuł albumu został wybrany na podstawie tekstu piosenki „High Hopes” autorstwa pisarza Douglasa Adamsa, przyjaciela Gilmoura.
Klimat albumu jest dźwięcznie podobny do Meddle czy Obscured zespołu Clouds, z odważniejszymi, ostrzejszymi tonami Animals i The Wall. David Gilmour i Rick Wright zgadzają się, że The Division Bell to najlepszy album Pink Floyd od wydanego w 1975 roku „Wish You Were Here”.
Choć „The Division Bell” nie jest klasycznym albumem koncepcyjnym, istnieje między nimi powiązanie pod względem formy i tematu. Album stanowi kontrast dla „The Wall”, który opowiada o izolacji jednostki od społeczeństwa; przeciwnie, „The Division Bell” opowiada o podtrzymywaniu kontaktu z ludźmi. Utwory takie jak „What Do You Want from Me?”, „A Great Day for Freedom” i „Take It Back” koncentrują się przede wszystkim na problemach komunikacji w związkach, a motyw przewodni utworu „Keep Talking” porusza kwestię znaczenia podtrzymywania dialogu i zagrożeń związanych z izolacją jednostki. „Poles Apart” opowiada historię rozpadu relacji rodzinnych i przyjacielskich (w tym relacji z Sydem Barrettem i Rogerem Watersem).
Na płycie The Division Bell klawiszowiec Rick Wright po 21 latach (od The Dark Side of the Moon z 1973 r.) wystąpił także jako główny wokalista i sam napisał piosenkę „Wearing the Inside Out” (pierwsze dzieło Wrighta od Wish You Were Here z 1975 r.).
„Marooned” to jedyna piosenka Pink Floyd, która zdobyła nagrodę Grammy, w tym w kategorii „Best Rock Instrumental Performance” w 1995 roku.
Teksty do większości piosenek napisała obecna żona Davida Gilmoura, Polly Samson. Utwory „Cluster One” i „Marooned” są instrumentalne.
Okładka albumu jest dziełem wieloletniego współpracownika i artysty Storma Thorgersona. Przedstawia ona dwie stalowe rzeźby głów, każda o wysokości ponad trzech metrów i wadze 1500 kilogramów. Głowy zostały ustawione na polu w Cambridgeshire i fotografowane w różnych warunkach pogodowych, oświetleniowych i pod różnymi kątami przez okres dwóch tygodni. Wykorzystane zdjęcie przedstawia obie głowy z profilu, na tle katedry w Ely, a także cztery światła świecące między ustami rzeźb. Zdjęcie na okładce nieznacznie różni się w zależności od wydawcy (EMI w Wielkiej Brytanii, Columbia w USA).
Na okładce albumu widnieje napis „Pink Floyd” napisany alfabetem Braille’a.
Dodatkowe fotografie, tym razem rzeźb kamiennych, stworzono z myślą o wydaniu albumu na kasetach magnetofonowych oraz w celu zilustrowania broszur koncertowych.
Strona A
1. Klaster pierwszy
2. Czego ode mnie chcesz?
3. Bieguny osobno
Strona B
4. Porzucony
5. Wielki dzień wolności
6. Noszenie od wewnątrz
Strona C
7. Odzyskaj to
8. Powrót do życia
9. Nie przestawaj rozmawiać
Strona D
10. Brak słów
11. Wielkie nadzieje
| SPECYFIKACJE | |
| Typ przewoźnika: | 2-LP, czarny winyl |
| Wydawca / data: | Sony Music, Pink Floyd Records / 27.06.2025 |
| EAN: | 0888751843110 |
zespół wzmacniacza dzielonego
w zestawie oszczędzasz 7490 CZK
Copyright © 2014 - 2026 by PP HiFi Studio